Eenzaamheid tijdens verzuim of werkloosheid: de stille pijn die niemand ziet
Als ze inbelt voor ons gesprek, zie ik het al aan haar gezicht. Ze heeft een verdrietige blik in haar ogen.
Wanneer ik haar vraag hoe de afgelopen weken voor haar zijn geweest, antwoordt ze:
“Niet zo goed.”
Na een korte stilte vertelt ze verder:
“Dat zoeken naar die baan is zo groot voor mij. Het lijkt alsof alles daaromheen draait — en als dat niet lukt, lukt niets meer. Ook voel ik mij alleen. Anderen zijn aan het werk, ze hebben hun leven op orde. “Mijn vriendinnen kan ik af en toe wel bellen, maar zo zonder partner is het helemaal alleen.”
Er valt een stilte aan de andere kant van het scherm en ik zie de tranen in haar ogen tevoorschijn komen. .
Een stilte zoveel zegt.
Ze voelt zich alleen en dat voelt
Het gevoel dat alles lijkt door te gaan, terwijl jij stilstaat.
Eenzaamheid verdwijnt niet door te zeggen ‘het valt wel mee’
Want het valt niet mee, het voelt groots en intens. Het zelfs fysieke en mentale klachten meebrengen. Op deze momenten zou ik willen dat ik in dezelfde ruimte zou zitten om een warme knuffel te geven. De stilte doorbreek ik door te zeggen “Ik begrijp dat je je eenzaam voelt en dat het zeker niet makkelijk voor je is”. Want door samen te mogen kijken naar wat er speelt op het moment, ook al is het niet leuk, maakt dat er ruimte ontstaat. Er hoeft niet altijd meteen een oplossing te zijn, dat er geluisterd wordt en er ruimte is om je verhaal te delen is minstens zo belangrijk.
Wist je dat 46% van de Nederlandse bevolking zich wel eens of vaker eenzaam voelt?
Wanneer alles om werk lijkt te draaien
Tijdens verzuim of werkloosheid wordt werk ineens het middelpunt van alles. Werk doe je voor 8 uur per dag, werkloos of in verzuim zit je 24 uur per dag.
De vraag “Wat nu?” hangt als zwaard van damocles boven je hoofd De structuur en zekerheid die je had, is weg. Financieel heb je misschien een (grote) stap terug moeten doen. Maar ook het betekenis van zijn voor een ander en de waardering daarvoor krijgen valt weg.
Je bent op jezelf aangewezen.
Dat is een hard gevoel om toe te laten.
Zeker als je gewend bent altijd in beweging te zijn, altijd iets bij te dragen.
Maar wat ik in de gesprekken steeds opnieuw zie, is dat juist in deze fase — tussen wat was en wat komt — de meest wezenlijke groei plaatsvindt.
Niet door harder te zoeken of meer te doen, maar door stil te staan bij wat er écht speelt.
Eenzaamheid is de ruimte die ontstaat om iets nieuws te creëren
Eenzaamheid is geen teken dat je iets verkeerd doet. Het zegt ook niets over hoe leuk je bent of of hoe waardevol. Het is een signaal en vaak een vervolg van de transformatie waar je middenin zit.
Die leegte is de ruimte die er is om het oude te loslaten en het nieuwe te creëren.
Want als we de laag van ‘ik moet weer werken’ even loslaten, komt vaak iets anders tevoorschijn:
De wens om werk te doen dat er wérkelijk toe doet.
Werk dat past bij wie je bent vandaag — niet bij wie je ooit dacht te moeten zijn.
Drie stappen om met eenzaamheid om te gaan tijdens werkzoekend zijn of verzuim
- Sta stil en erken wat je voelt.
Vaak proberen we eenzaamheid te vullen met actie: meer solliciteren, meer plannen.
Maar juist erkennen dat het zwaar is, brengt rust. - Zoek kleine momenten van verbinding.
Een kop koffie met een vriendin, vrijwilligerswerk, ga iets heel nieuws doen, zoals een cursus of nieuwe hobby. Daarin zit de kans om gelijkgestemden te ontmoeten. - Breng zin en focus aan je dag.
Ken je het begrip Ikigai? Het komt uit Japan en het gaat over zingeving. Zo kan je ook zin geven aan je dag. Bedenk in de ochtend als je wakker wordt, waar jouw dag over mag gaan. Hoe kan je extra lief zijn voor jezelf, kan je die kast opruimen, ga je eens langs bij die buurvrouw of je ouders met een bloemetje, of ga je een lange wandeling maken? Met iets kleins maak je zo een verschil.
De uitnodiging van stilte
Wat als je wist dat het straks goedkomt? Dat deze fase ook weer voorbijgaat en je straks weer in de dynamiek van het werkende leven zit? Zou je er dan anders van kunnen genieten?
Wat als je deze fase zou zien als een uitnodiging?
Een kans om jezelf opnieuw te ontmoeten.
Om te ontdekken wat je nodig hebt — van jezelf, van je werk, van je leven.
Eenzaamheid wijst niet alleen op gemis, maar ook op verlangen.
En in dat verlangen schuilt iets moois: de beweging naar verbinding.
Met anderen, maar ook met jezelf.
Veelgestelde vragen (FAQ)
1. Is het normaal om je eenzaam te voelen tijdens werkloosheid of ziekteverzuim?
Ja. Wanneer werk of routine wegvalt, valt vaak ook een groot deel van je sociale leven weg. Ook zie je vaak dat doordat jij verandert de mensen om je heen ook veranderen. Het is dus niet gek als vriendschappen ook anders worden. Jouw gevoel is echt en daar mag je op vertrouwen. .
2. Hoe kan ik omgaan met de eenzaamheid tijdens mijn herstel of zoektocht?
Erken het gevoel, breng structuur in je dagen en zoek bewust verbinding. Hoe klein ook, probeer iedere dag iets te doen. Coaching kan helpen om weer richting te vinden en zelfvertrouwen op te bouwen.
3. Wat als ik het gevoel heb dat ik vastzit en niet weet wat ik wil?
Dat is precies waar loopbaancoaching bij helpt. Samen kijken we naar wie je bent, wat belangrijk voor je is en hoe je daar opnieuw vorm aan kunt geven – stap voor stap.
4. Helpt vrijwilligerswerk of een cursus in deze fase?
Ja, absoluut. Het geeft niet alleen zingeving en ritme, maar helpt ook om weer onderdeel van een gemeenschap te voelen. Kijk eens op de site van Eén tegen eenzaamheid | Eén tegen eenzaamheid hier vind je verschillende initiatieven om anderen te ontmoeten.
Eenzaamheid is het gevoel dat jij hebt in de fase waarin je het oude loslaat en nog niet direct iets nieuws hebt.
Weet, het is niet je eindstation. Het is een tussenstop — een moment waarop je opnieuw mag kiezen hoe jij verder wilt.
En precies daar, in dat stukje stilte, begint vaak iets nieuws. Blijf er niet alleen mee rondlopen, maar deel je gevoel met iemand die je vertrouwt.
Heb jij het gevoel dat je vastloopt of even niet weet hoe verder te gaan in jouw weg vooruit naar werk?
Je bent van harte welkom om samen te kijken wat jij nu nodig hebt.
Warme groet,
Justine
