Je werk is niet een straf, je collega’s zijn misschien best ok en op papier heb je eigenlijk weinig te klagen. Toch merk je dat je steeds vaker denkt: is dit het nou?
Je bent minder enthousiast dan vroeger, de zondagavond voelt soms zwaarder en hoewel je je werk nog prima doet, kost het je meer energie. Misschien kijk je af en toe naar vacatures, om ze vervolgens weer weg te klikken. Want wat wil je dan wél? En is dat gevoel dat er iets niet klopt genoeg om alles wat je hebt opgebouwd ter discussie te stellen?
Juist dat maakt vastzitten in je werk zo ingewikkeld. Er hoeft helemaal niets spectaculairs mis te zijn. Misschien heb je een prima salaris, leuke collega’s, zekerheid en veel vrijheid. Toch blijft er iets knagen. Soms ben jij simpelweg veranderd, terwijl je werk niet met je mee is veranderd.
Dat betekent niet dat je morgen ontslag moet nemen. Het betekent wel dat je serieus mag nemen wat je voelt.
Waar zit je eigenlijk in vast?
Het gevoel dat je vastzit kan allerlei oorzaken hebben. Misschien is de inhoud van je werk niet meer interessant, heb je te weinig vrijheid of ben je juist moe geworden van alle verantwoordelijkheid. Misschien ben je steeds verder verwijderd geraakt van de werkzaamheden waar je ooit plezier uit haalde. Of misschien weet je niet eens precies wat er mis is. Je voelt alleen dat je niet nog vijf jaar op dezelfde manier wilt doorgaan.
Soms ligt het niet eens zozeer aan je baan, maar aan de manier waarop je al langere tijd werkt. Altijd doorgaan, veel verantwoordelijkheid dragen, jezelf aanpassen en pas rust nemen wanneer alles af is. Als dat je patroon is, kan een andere baan aantrekkelijk lijken terwijl een deel van de verandering misschien ergens anders nodig is.
Daarom vind ik de vraag welke baan wil ik? vaak te vroeg.
Een interessantere eerste vraag is: wat klopt er voor mij niet meer?
Begin niet meteen bij vacatures
Wanneer je vastzit, wil je eruit. Het is dan logisch om LinkedIn te openen, vacatures te bekijken of te googelen naar opleidingen. Toch levert dat vaak vooral meer onrust op als je nog niet weet waar je behoefte aan hebt.
De ene functie lijkt best interessant, de volgende misschien ook. Maar niets voelt echt als ja, dit is het. En voor je het weet trek je de conclusie dat er blijkbaar niets anders bij je past.
Daarom begin ik in loopbaancoaching liever niet met functietitels, maar met jou. Waar krijg je energie van? Wat kost je te veel? Welke kwaliteiten wil je vaker inzetten? Wat is belangrijk voor je geworden? Wat mis je?
En vooral: waar verlang je naar?
Je verlangen weer helder krijgen
Die vraag klinkt eenvoudig, maar is dat lang niet altijd. We weten vaak heel goed wat er van ons wordt verwacht. Wat verstandig is, wat financieel handig is, waar we goed in zijn en wat logisch staat op ons cv. Maar weten wat je werkelijk wilt, is iets anders.
Misschien verlang je naar meer rust, vrijheid of betekenis. Naar creativiteit, verbinding of juist uitdaging. Misschien wil je minder verantwoordelijkheid of verlang je naar werk waarin je niet voortdurend over je grenzen gaat. Het kan ook zijn dat je vooral weer energie wilt overhouden voor je leven buiten je werk.
Zeker wanneer je lange tijd vooral bezig bent geweest met wat er moet, kan het lastig zijn om te voelen wat je wilt. Dan hoef je ook niet meteen een helder antwoord te hebben. Je mag eerst weer nieuwsgierig worden naar jezelf.
Want je verlangen helder krijgen betekent niet dat je direct weet welke baan daarbij hoort. Het geeft je wel een richting.
Je hoeft het eindpunt niet te kennen
Een van de redenen waarom we vast kunnen blijven zitten, is dat we denken dat we eerst moeten weten waar we naartoe gaan voordat we mogen bewegen.
Maar wat als dat helemaal niet hoeft?
Ik werk graag vanuit wat ik de vrouwelijke weg van groei noem. Niet alles vooraf uitdenken en vastleggen, maar onderzoeken, ervaren en van daaruit de volgende stap zetten. Je hoeft niet de hele weg te kunnen overzien. Soms is het genoeg om te kijken wat er tot de volgende bocht ligt.
Misschien is jouw volgende bocht een gesprek met iemand die ander werk doet. Een opleiding onderzoeken. Een paar weken bijhouden waar je energie van krijgt. Binnen je huidige organisatie informeren naar andere mogelijkheden. Of eindelijk eens serieus onderzoeken wat vier dagen werken zou betekenen.
Na die stap zie je weer iets wat je vanaf je huidige plek nog niet kon zien.
Zo ontstaat richting soms pas terwijl je beweegt.
Misschien hoef je helemaal niet weg
Het kan ook blijken dat je huidige werk nog best bij je past, maar de manier waarop je het doet niet meer. Misschien heb je behoefte aan andere taken, minder uren, meer autonomie of duidelijkere grenzen. Misschien is de werkdruk structureel te hoog of ben je zo moe dat je nauwelijks nog kunt voelen wat je eigenlijk leuk vindt.
Dan is welke baan past bij mij? misschien helemaal niet de eerste vraag. Dan mag je eerst onderzoeken: wat heb ik nodig om weer ruimte te voelen?
Wanneer die ruimte ontstaat, wordt vaak vanzelf duidelijker of je iets wilt veranderen binnen je huidige werk of dat je daadwerkelijk verder wilt kijken.
Van moeten naar willen
Je hoeft niet eerst een burn-out te krijgen, iedere zondag met buikpijn op de bank te zitten of je werk verschrikkelijk te vinden voordat je mag onderzoeken of het nog bij je past.
Het gevoel ik zit vast in mijn werk is op zichzelf al waardevolle informatie.
Probeer daarom niet meteen het perfecte antwoord te vinden. Begin eens met vragen als: waar wil ik meer van? Waar wil ik minder van? Wanneer voel ik nog energie? Wat mis ik? En als ik niet direct hoef na te denken over wat haalbaar of verstandig is: waar verlang ik dan naar?
Misschien ontdek je dat er maar een paar dingen hoeven te veranderen. Misschien ontstaat er langzaam een totaal andere richting. Beide mogen.
In mijn loopbaancoaching hoeft de uitkomst daarom niet vooraf vast te staan. We onderzoeken wat er schuurt, wie jij inmiddels bent, wat je nodig hebt en waar je naar verlangt. Van daaruit kijken we naar de stap die nu klopt.
Je hoeft nog niet te weten waar de weg eindigt.
Kijk eerst maar eens wat er tot de volgende bocht ligt.
Daar begint de beweging van moeten naar willen.
